Rik ontdekt Guizhou in China: ”Een cultuur om trots op te zijn.”
Tijdens Rick zijn reis door Guizhou ontmoette hij de Dong en de Miao. Dit zijn twee van de grootste etnische minderheden in deze veelzijdige provincie. Guizhou is een van de meest bergachtige provincies van China. Door die afgelegen ligging zijn oude tradities hier goed bewaard gebleven. Rick bezocht de traditionele dorpen Huanggang en Zhaoxing. Daar zag hij veel van de rijke cultuur: koorzang, kleding die met indigo blauw is geverfd, zilveren sieraden en een keuken met veel zure en gefermenteerde gerechten. Eén ding is zeker: het is zeker een tussenstop waard tijdens een rondreis door China.
Zhaoxing en Huanggang: twee kanten van de Dong-cultuur
In Zhaoxing kwam ik laat in de middag aan, precies op het moment dat de straten wakker werden. Deze Dong-nederzetting is een van de grootste en best bewaarde van China, verdeeld over vijf wijken die elk hun eigen drumtoren hebben. Zodra het donker werd vulden de smalle stegen zich, klonk er muziek uit de theehuizen en hing de geur van gefrituurde rijstkoekjes tussen de houten gevels.
Bij daglicht zakt het tempo. Dan wordt er geweven en geverfd. De Dong bewerken hun stof met indigo en kloppen die daarna glanzend, een ritmisch geluid dat je al ruim voor de werkplaats hoort.
Een uur rijden verderop ligt Huanggang, waar toerisme nog nauwelijks voet aan de grond heeft gekregen. Ik moest er opzijstappen voor een waterbuffel die duidelijk voorrang nam. Bewoners keken op, knikten en gingen verder met hun werk. Souvenirkraampjes ontbreken, een entreekaartje ook, en het leven gaat er onverstoord zijn eigen gang.
Mijn advies: bezoek ze allebei. Zhaoxing voor de schaal en de bouwkunst, Huanggang voor het dagelijks bestaan.
Houten huizen, drumtorens en bruggen
De huizen staan op palen en zijn opgetrokken zonder een enkele spijker, uitsluitend met houtverbindingen die in elkaar grijpen. Daarboven verrijzen de drumtorens, pagodeachtig en hoog. Zij vormen het hart van de gemeenschap: hier wordt overlegd, geschuild voor een bui en bij het vuur gezeten. Over de riviertjes liggen overdekte bruggen, de wind-en-regenbruggen, gebouwd volgens dezelfde gedachte. Alles hier gaat uit van de aanname dat de regen sowieso terugkomt.
Het mooiste kreeg ik pas op de laatste avond te horen: de koorzang van de Dong. Verschillende stemmen zonder dirigent of begeleiding, waarbij iemand inzet en de rest vanzelf aanhaakt. UNESCO plaatste de traditie op de lijst van immaterieel erfgoed, en dat is niet te veel eer.
De rijstterrassen en de natuur
Vanuit Zhaoxing klimt een pad omhoog richting Tang’an, een tocht van ongeveer twee uur die goed te doen is. Onderweg strekken de rijstterrassen zich onder je uit, waar boeren nog altijd met waterbuffels werken. Elk jaargetijde levert een ander beeld op: in het voorjaar staan de velden onder water en vangen ze de lucht, tegen het einde van de zomer kleuren ze goudgeel in aanloop naar de oogst.
De beste reistijd voor Guizhou
Het is hier zo groen door het vochtige klimaat. Het regent ongeveer de helft van het jaar. Het voorjaar en het najaar zijn daarom de beste reisperiodes. De temperatuur is dan aangenaam en de velden hebben de mooiste kleuren. De zomer is warm en nat. In de winter is het fris en vaak mistig in de bergen. Die mist boven de houten daken is trouwens ook mooi.
Goed bereikbaar met de trein
De regio ligt afgelegen, maar is toch goed bereikbaar. Vanuit Guiyang en Guilin rijden hogesnelheidstreinen naar de Dong-regio. Vanaf het station is het nog een korte rit naar Zhaoxing. U kunt dit gebied dus goed combineren met de bekende hoogtepunten van China.
Verder kijken dan de bekende hoogtepunten
Guizhou heeft een unieke cultuur, bijzondere houten gebouwen en prachtige berglandschappen. En de regio is goed bereikbaar. Daarmee is dit een heel bijzondere bestemming voor reizigers die verder willen kijken dan de bekende toeristische plekken.
Onze reizen naar China
